หายไปเลย
จำริลไม่ได้เเล้วเเน่เลย ลุงเอ๋

...แวะบ้านลุงเอ๋เจอแต่เม้นตัวเอง...ไม่รู้ลุงเอ๋จะเบื่อไหมนี่ อิ อิ

...ลุงเอ๋จ๋า หนักบุญหรือเปล่า..หายไปอีกแย้ววววว

วันพรุ่งนี้.....อาจเปลี่ยน.....เวียนสูงส่ง.....


หรือต่ำลง.....สลาย.....คล้ายเศษแก้ว.....


ไม่เคยขอ.....รับรู้.....ดูวี่แวว.....


ขอยึดแนว.....ธรรมดา.....ในตาเธอ.....




.
.
.




วันพรุ่งนี้.....ฟ้าใหม่.....ฉันไม่รู้.....


ขอมิตรภาพ.....เธออยู่.....คู่เช้าค่ำ.....


ดั่งวันวาน.....เคยโพสต์.....ทักประจำ.....


วนเวียนคำ.....อุ่นใจ.....ไม่เสื่อมคลาย.....






_________00000000000000____0000000000000000_______
______000000000000000000__000000000000000000______
____000000000000000000000000000000____*__00000____
___0000000000000000000000000000000_____*___0000___
__0000000000000000000000000000000000____*___0000__
__0000000000000000000000000000000000000__*__0000__
_0000000000000000000000000000000000000000_*_00000_
_00000000000000000000000000000000000000000_000000_
_000000000000000000000000000000000000000000000000_
_000000000000000000000000000000000000000000000000_
__0000000000000000000000000000000000000000000000__
___00000000000000000000000000000000000000000000___
_____0000000000000000000000000000000000000000_____
_______000000000000000000000000000000000000_______
__________000000000000000000000000000000__________
_____________0000000000000000000000000____________
_______________00000000000000000000_______________
__________________000000000000000_________________
____________________0000000000___________________
______________________000000_____________________
_______________________0000_______________________
________________________00_________






ขอให้ (♥)== ลุงเอ๋==(♥) มีความสุขมาก ๆค่ะ

ดีจ้าลุงเอ๋...

ดีใจจังที่ออนเจอกันพอดี กำลังจะปิดไปทานข้าวเที่ยง

ป้าขออนุโมทนาบุญกับลุงเอ๋ด้วยนะจ๊ะที่ได้บวชลูก,หลาน

...ฝากข้อความดีๆมาให้อ่านด้วยนะ(ลอกเพื่อนมา)

+++++++++++++++++++++++++++++++++
ชายแก่เลยวัย 70 คนหนึ่งคุยกับลูกชายที่เพิ่งกลับมาเยี่ยม หลังจากแต่งงานย้ายครอบครัวออกไปไม่กี่ปี

ชายแก่ : แจ๊ค (ชื่อลูกชาย) นั่นอะไรลูก? พ่อเห็นลางๆ
แจ๊ค : อ๋อ วัวหน่ะพ่อ

เวลาผ่านไป 2-3 นาที

ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรลูก?
แจ๊ค : วัวตัวเดิมนั่นแหละพ่อ ยังไม่ไปไหนเลย

ผ่านไปอีก 2-3 นาที

ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรอีกล่ะลูก?
แจ๊ค : (เริ่มมีอารมณ์หงุดหงิด) วัวพ่อวัว !!
วัวตัวเดิมที่เพิ่งถามนั่นแหละ

เวลาผ่านไปอีก 2-3 นาที

ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรลูก?
แจ๊ค : (เริ่มทนไม่ไหว) เอ๊ะ!! พ่อนี่ยังไงนะ ถามซ้ำๆ ซากๆ อยู่ได้ ผมจะบอกครั้งสุดท้าย แล้วนะว่า วัว...!!

ผ่านไปอีก 2-3 นาที

ชายแก่ : แจ๊ค นั่นอะไรน่ะลูก?
แจ๊ค : โอ๊ย!!! พ่อเลอะเลือนแล้ว คุยกันไม่รู้เรื่อง ผมไม่คุยกับพ่อแล้ว แล้วแจ๊คก็ผละจากพ่อไปอย่างอารมณ์เสียเป็นที่สุด

เวลาผ่านไป จวบจนตอนเย็น

ได้เวลาอาหารค่ำ เมื่อไม่เห็นผู้เป็นพ่อลงมา แจ๊คจึงเดินขึ้นไปตามที่ห้อง ณ ที่นั่น เขาได้พบชายแก่
นั่งเหม่อลอย ข้างๆ มีไดอารี่เก่าๆ เล่มหนึ่งที่เพิ่งเขียนบันทึกในวันนี้เสร็จ แจ๊คถือวิสาสะเข้าไปอ่าน ความว่า...ครั้งหนึ่งเมื่อ 40กว่าปีก่อนมาแล้ว
เรามีลูกชายคนหนึ่งที่เรารักมากที่สุด เราตั้งชื่อเค้าเองว่า...แจ๊ค ในวันที่อากาศแจ่มใสวันหนึ่ง เราพาแจ๊คออกไปเดินเล่น
ตอนนั้นแจ๊คกำลังพูดได้เก่งทีเดียว เราพาเค้าไปนั่งที่สวนหลังบ้าน พอดีมีวัวผ่านมา.. แจ๊คถามเราว่า พ่อ นั่นอะไร...วัวไงลูก
เราตอบ เวลาผ่านไป
อีกไม่ถึงนาที แจ๊คก็ถามคำถามเดิมเราอีก เราก็ตอบเช่นเดิมอีก เป็นอย่างนี้อย ู่ถึง 25 ครั้ง
... เราไม่เคยเบื่อหน่ายเลยที่จะตอบคำถามเดิม ๆ เหล่านั้น เรากลับรู้สึกดีใจอย่างที่สุดที่ลูกสนใจเราอย่างไม่เบื่อหน่าย...
แต่ในวันนี้ ณ ที่แห่งเดิม คน 2 คน ที่เคยถามคำถามเดียวกัน หากแต่ว่าเราเป็นฝ่ายถาม แจ๊คเป็นฝ่ายตอบ.. เพียง 5
ครั้งเท่านั้นลูกก็ตวาดเสียงดังใส่เรา หาว่าเราเลอะเลือน รังเกียจแม้แต่จะคุยกับเราต่อไป....
เมื่ออ่าบจบแจ๊ครู้สึกผิดขึ้นมาจับใจ พ่อเลี้ยงเขามาอย่างดี แต่วันนี้สิ่งที่เขาทำให้ท่านคือ การตวาดเสียงดัง
ไม่พูดด้วยแล้วก็เดินหนีไป เขาตระหนักว่า เขาได้ทำสิ่งผิดพลาดซึ่งเขาเองแทบไม่รู้ตัว .......

...ลุงเอ๋คะ หายยุ่งหรือยังเอ่ย....

...ลุงเอ๋จ๋า เม้นของป้าคนเดียวก็ยืดยาวแล้วนะจ๊ะ ตอบมั่งสิจ๊ะ

ก๊อกๆๆ ลุงเอ๋หายไปอีกล่ะ !เป็นไข้หวัด2009ป่าวน๊า 555

...ลุงเอ๋อยู่ไหม?คิดถึงจัง^-^

สวัสดีค่ะ แวะมาเยี่ยมค่ะ สบายดี นะค๊ะ

++++++++++++++++++++++++++++++++

สะ หวาด ดี
สะ บาย ดี ป่าวววว
สะ บาย ดี หรออออ
สะ ผม บ้าง นะะะะ
สะ ดวก หรือ ป่าวววว
สะ ตัง พอ ใช้ มั๊ยยยย
สะ บาย ใจ ขึ้น หรือ ยังงงง
สะ หมอง ยัง ดี ชิ มิมิมิมิ
สะ ติ ยัง ครบ ใช่ มั๊ยยยย
สะ ไตร์ เรา ไม่ เหมือน กันนนน
สะ กั๊ง เขา ว่า ตัว เหม็นนนน
สะ เก็ต เคย ลอง เล่น ยังงงง
สะ เหม็ด ก้อ หน้า ไป นะะะะ
สะ จ๊วด อยู่ บน เครื่อง บินนนน
สะ กิน ของ เทอ สวย ดีดีดีดี
สะ ตรี วิทย์ สาว ๆ เพียบ เลยยย
สะ หะ รัฐ เคย ไป หรือ ยังงงง
สะ มุทร ปรา การ ใกล้ กรุงเทพพพพ
สะ ตอ กิน เเล้ว ปาก เหม็นนนน
สะ ถุน ไม่ ดี เลย เนอะะะะ
สะ มุทร สา คร ก้อ อย่า ลืม นะะะะ
สะ ตราฟ ทำ ให้ หยุด นิ่งงงง
สะ ตรี นั้น มี เยอะ เเยะะะะ
สะ เต ฟราน เทอ ว่า หล่อ มะะะะ
สะ ตอ เบอ รี่ ก้อ น่า กิน เนอะะะะ
สะ มุทร สง คราม ก้อ ใกล้ ๆ กัน นะะะะ
สะ กล อยู่ ใน บาง รัก ซอย เก้าาาา
สะ หริ่ม มัน เปน นัก ร้องงงง
สะ ตรัมป์ เปน นัก ฟุต บอลลลล
สะ เเตรมป์ ไว้ เเปะ จด หมายยยย
สะ เลอ ลด ลง ก้อ ดี นะะะะ
สะ หรอด กิน เเล้ว ท้อง เสียยยย
สะ เปียร์ ก้อ น่ารัก นะะะะ
สะ ระ นั้น มี มาก มายยยย
สะ น้ำ เคย ไป ว่าย มะะะะ
สะ กาย เเปล ว่า ท้อง ฟ้าาาา
สะ ตาร์ นั้น เเปล ว่า ดาวววว
สะ พาน พุทธ เคย ไป มา ยังงงง
สะ ลัม ไม่ น่า อยู่ เนอะะะะ
สะ เปอร์ ชื่อ ทีม ฟุต บอลลลล
สะ ปาย ก้อ อร่อย เนอะะะะ
สะ ตรอน โคล เปน นัก มวย ปล้ำาาา
สะ หลิด เปน ชื่อ ของ ปลาาาา
สะ ใจ ที่ ได้ มา เม้นนนน
สะ มาย สะ มาย เข้า ไว้ นะ เทออออ
สะ บาย ดี ก้อ ดี เเล้ว เนอะ
สะ ตัง เอา มา ยืม บ้าง ดิดิดิดิ
สะ หรุป ว่าเม้นคืนหั้ยด้วยน่ะ อย่าลืม ข้อนี้สำคัญมาก.คิดถึงอ่านะ555+.......+++

....จริงๆนะลุงเอ๋ เมืองไทยเรานี้แสนดีหนักหนา ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว(ในใจลุงเอ๋มีอดีตอยู่ 101 ใช่ชัวร์ 555)...น้ำชีช่วงหลังมานี้ไม่เคยแห้งเลยค่ะ ป้าจึงสงสัยว่าตอนที่น้ำชีแห้งนั้นอาจเป็นเพราะสาวทางนี้โดนหลอกอ๊ะป่าว อิ อิ ...

...ช่วงนี้ร้อยเอ็ดฝนตกชุกค่ะ...ที่เถียงน้อยปลายนาได้ยินแต่เสียงกบ เขียดร้องแข่งกัน...อากาศช่วงเย็นก็ดีมากๆไม่ร้อนไม่หนาวค่ะลุงเอ๋

เมนูนี้เด็ดฝากให้ลุงเอ๋ค่ะ
...แกงเขียวหวานไก่ใส่ความคิดถึง
ต้มจืดตำลึงคนึงหา
ฝีมือเลิศรสแกงไตปลา
อีกทั้งผัดฉ่าชวนน่ากิน
มัสมั่นไก่ใส่ใจในปรุงรส
ทั้งกุ้งสดผัดไทยให้ถวิล
นั่นก็ต้มข่าไก่ดูน่ากิน
ทั้งหมดสิ้นทำให้จากใจเอย.....
...ป้ายกครัวมาส่งถึงที่เลยนะจ๊ะ
หวังว่าลุงเอ๋คงชอบสักอย่างล่ะน่า อิ อิ
ก็จะทักทายลุงเอ๋ไปอย่างนี้..จนลุงเอ๋จะไล่
ถึงจะไป ๐ ๐ ๐

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย] ...มากับสายฝนค่ะลุงเอ๋ ช่วงนี้เมืองไทยฝนตกชุกมากเลยค่ะ...ไม่ได้มาทักลุงเอ๋เสียนานมัวแต่ยุ่งๆ แต่ก็ยังคิดถึงเหมือนเดิมนะคะ

มาเยี่ยมชมรูปค่ะ น่าอิจฉาจริงๆ หนีหลานไปเที่ยวบ่อยจังลุง

[ กดเบาๆนะจ๊ะ ]